BORÓWKA BRUSZNICA RUNO BIELAWSKIE 
Vaccinium vitis-idaea

Nazywana także borówką czerwoną – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny wrzosowatych. Występuje w umiarkowanej i chłodnej strefie całej półkuli północnej. Występuje w całym kraju na terenach luźnych drzewostanów sosnowych, na obrzeżach dostatecznie naświetlonych leśnych polan. Lekko pokładająca się krzewinka, dorastająca do 15–25 cm wysokości, o obłych, delikatnie omszonych gałązkach wyrastających gęstymi kępkami, rozrasta się podziemnymi rozłogami. Liście zimotrwałe, ciemnozielone krzewinka wytrzymała na mróz.

OWOCE

Kwiaty zebrane w kwiatostan, tworzące grono, osadzone na krótkich szypułkach. Kolor biały z różowawym odcieniem do jasnoróżowych, bardzo dekoracyjne w porze kwitnienia. Owocem jest błyszcząca owalna jagoda, początkowo biało-kremowa, w czasie dojrzewania czerwieniejąca. Kwitnie od maja do lipca. Owoce bardzo trwałe dzięki zawartości kwasu benzoesowego. Smak gorzko-kwaskowaty. Owoce dojrzewają dwa razy w ciągu roku, w połowie sierpnia i w październiku.

SIEDLISKO

Rośliny borówki brusznicy potrzebują próchnicznej, kwaśnej, świeżej gleby, zmieszanej z piaskiem. Najlepiej ściółkować rośliny warstwą 10 cm trocin lub drobno zmielonej kory, które wzbogacają glebę w próchnicę, utrzymują korzystne dla borówki pH gleby, utrzymują dostateczną wilgotność i ułatwiają odchwaszczanie. Rośliny należy systematycznie podlewać, ze względu na płytki i delikatny system korzeniowy.